در اتاقی که به اندازه ی یک تنهایی ست ...

دل من ... که به اندازه ی یک عشق است ....

به بهانه های ساده ی خوشبختی خود می نگرد ...

بهونه هایی که الان از همیشه کم رنگ تر شدن ! تنها شدم ! تنهای تنها !

تمام روز را در آینه گریه میکردم ...

بهار پنجره ام را

به وهم سبز درختان سپرده بود ...

تنم به پیله ی تنهاییم نمی گنجید .....

و بوی " تاج کاغذیم " !

فضای آن قلمرو بی آفتاب را ...

آلوده کرده بود .........

نمی توانستم ... دیگر نمی توانستم .......

پی نوشت : خسته ام ... امروز از همیشه خسته ترم ... بودن یکی از

عزیزام به خطر افتاده و به دعای همتون احتیاج دارم .......................

دعا کنین خدا اینبارم دست از آزمایشش برداره .... و عظمتش رو بهم

نشون بده ... دعا کنین همه ی زندگیم زندگیمو ترک نکنه !