امروز برای اولین بار توزندگیم بین عقل و دلم جنگ در  گرفت

 

البته غلو نکنم اولین بار که نه اما خیلی شدید ! تو عمرم نشده

 

بود که یه  چیزی رو اینجوری با همه وجودم بخوام  و اون چیز

 

هم کنارم باشه اما من حتی نتونم بهش دست بزنم ............

 

این  چیزی که من دارم  ازش حرف می زنم  دستای  همیشه

 

گرم و مهربونته که امروز  واسه نیم ساعت دلم واسه گرفتن

 

شون پرپر  می زد نمیدونم  باور  میکنی  یا نه  اما  با  همه ی

 

وجودم  دلم می خواست که  دستامو  بگیری و مثه همیشه

 

با گرمای جادوییش دستای سرد  منو گرم کنی ...................

 

عقلم بهم میگفت نگیر دستاشو اما همه ی وجودم شده  بود

 

خواهش دستات .... نمی دونم چه جوری بگم باورت شه .......

 

داشتم  با  خودم  فکر میکردم راجع به کارایی که تو این مدت

 

کردم و کارایی که می خواستم بکنم .................................

 

                          تو این مدت :                

 

 می خواستم واسه همیشه خوشبختت کنم اما نشد .......... 

 

می خواستم به یه باور خیلی بزرگ برسونمت اما نشد .......

 

می خواستم همیشه خنده رو لبات باشه اما بازم نشد .......

 

می خواستم عالم و آدم به خوشبختیمون حسودی کنن .....

 

                                                                                  اما نشد  ..................

 

دیگه برام سخته بگم یه گل وقتی ماله توئه که فقط قشنگیش

 

رو ببینی و نخوای بکنیش .... آره برام سخته چون لذت کندن

 

گل رو تجربه کردم احساسی که اون لحظه داشتم احساس

 

اینکه اون گل تو دستای منه ... ماله منه دوست دارم زندانیش

 

کنم دوست دارم نه آفتاب بهش بخوره نه باد و بارون ...........

 

چرا؟چون می ترسم یه وقت نکنه عاشق باد شه عاشق بارون

 

شه یا به آفتاب عادت کنه آخه اون گل ماله منه خودم کندمش !

 

خوب تو همون گل منی همون که دوست ندارن هیچکی ببیندش

 

همون که از نبودنش وحشت دارم همون که زندانیش کردم !!!!

 

دلم گرفته از تو از خودم از آدما ..............................................

 

حرف زدن برام سخت شده خواستن برام سخت شده نمیدونم

 

چی خوبه چی بده چی راسته و چی دروغه ........................

 

فقط تو این مدت هرگز فراموش نکن که یه تار موی  تورو  من

 

با همه دنیام عوض نمی کنم هرچی بگم هرچی بخوام .........

 

عشق من ... من تورو تا ابد تا  روزی  که زنده ام می پرستم

 

ممنون که با منی ... ..ممنون که میذاری بهت تکیه کنم چون

 

فقط در اون صورته که از دنیا و  آدماش نمی ترسم چون فقط

 

با حضور تو آرامش میگیرم چون فقط تو می تونی تو یه ثانیه

 

دنیا و هرچی توشه رو ماله من کنی ..... فقط تو مهربون من !

 

دوباره به داستان همیشگی رسیدیم به خدامون به خدای من

 

و تو ..............................................................................

 

خدا جون مهربونم شکرت واسه این همه مشکل که سر

 

 راهمون گذاشتی تا  قدر روزای خوبمون و  بدونیم شکرت

 

که تو این روزای سخت  تنهام نذاشتی و با  وجود تو  بود

 

که تونستم آروم شم .. خدا جونم کمکم کن ... کمکم کن

 

بتونم گذشته رو فراموش کنم کمکم کن تا ...................

  

مواظب خودتون و دلای دریاییتون باشین

 

                                                  یه برگ پاییزی

 

---