تبليغاتX
بیش از این ها می توان خاموش ماند ...
گرچه من خود ز عدم دلخوش وخندان زادم ... عشق آموخت مرا شکل دگر خندیدن ...
 

روزای زمستونمون هم مثه برق و باد دارن میگذرن و ما هنوز هم ....

 

نمی دونم شاید ایندفعه دیگه همه چیز واقعیت باشه و واقعا همه

 

چیز درست شه .... ....................................................................

 

اینروزا به عشق به خدا به آدما انگار نزدیک ترم انگار یه جور آرامش

 

داره میاد تو وجودم شاید همه ی دعاهام و خواهش هام  داره  اثر

 

میکنه گرچه می دونم  خدام تا حالا صدامو شنیده اما آدمای  محتاج

 

تر از من هم هستن خیلی زیاد ..... من تو نوبت بودم ..................

 

دوستای خوب و گلم سلام                                                        

 

از اینهمه لطف و محبتی که دارین ممنون و از  اینکه  جدیدا  دیر   به

 

دیر  آپ  میکنم  معذرت  می خوام  باور  کنین   توی این  مدت ده  بار

 

اومدم نوشتم و آخر هم  همشو  پاک  کردم  چرا ....... نمی دونم ....

 

یه پیشنهاد براتون دارم یه روز که خیلی عصبانی هستین  از  خونه

 

بزنین بیرون و دستاتونو بکنید تو جیب شلوار یا مانتوتون و یک سوم

 

سرعت همیشگی راه برید و به همه  آدمایی که  رد  میشن با دقت

 

نگاه  کنین  سعی  کنین آرامشی رو  بعد از خوردن باد  به  صورتتون

 

به  وجود میاد حس کنید و با همه ی وجود  خالق  این  همه پاکی و

 

زیبایی و رو در کنار خودتون ببینید باور کنید این یه تمرین فوق العاده

 

واسه  رسیدن  به آرامشه  من موقعی که این کارو میکنم اگه تو اوج

 

عصبانیتم  باشم  دلم میخواد به هرکی که  از کنارم رد میشه لبخند

 

بزنم دوست دارم داد  بزنم به همشون بگم شما  خوشبختید ... منم

 

خوشبختم  چون نفس می کشیم چون همدیگرو میبینیم چون عاشق

 

میشیم .....................................................................................

 

دلم میخواد با همه ی وجودم داد بزنم خدای مهربونم شکرت

 

هزار بار شکرت واسه هرچی که بهم دادی  و ندادی  شکرت واسه

 

اینکه دارمت شکرت واسه اینکه با منی .......................................

 

اینم یه شعر ..... تقدیم با عشق به همه دوستای مهربونم  ...........

 

 

بغض نکن .. گریه نکن اگرچه غم کشیده ای

 

برای من فقط بگو خواب بدی که دیده ای

 

اگر که اعتماد تو به دست این وآن کم است

 

تکیه به شانه ام بده که مثله صخره محکم است

 

به پای صحبتم بشین فقط ترانه گوش کن

 

جام به جام من بزن جان مرا تو نوش کن

 

تورا به شعر میکشم چو واژه پیش میروی

 

مرگ فرا نمی رسد تو تازه خلق میشوی

 

تو در شب تولدت به شعله فوت میکنی

 

به چشم من که میرسی فقط سکوت میکنی

 

اگر کسی در دل توست بگو کنار می روم

 

گناه کن به جای تو بر سر دار می روم .....

 

 

 

 

پی نوشت : اگه دوست داشتین کارایی  که  براتون  آرامش  بخشه

 

توی کامنتاتون برام بذارید خیلی خوشحال میشم در ضمن با اسم

 

خودتون می ذارم رو وبلاگ ! مواظب خودتون و دلای همیشه پاک

 

و مهربونتون باشین .......... 

 

 

یه برگ پاییزی

 

 



لینک ثابت نوشته شده در  دوشنبه شانزدهم بهمن 1385ساعت   توسط شیدا  |